Ja moeder!

We zitten hier nu drie maanden, 3000 km ver van onze ouders en nu dachten we eens echt ons goesting te doen, geen inmenging, niks!NOUGATBOLLEN!We hebben er hier al twee aan onze spreekwoordelijke rekker!

Denis is de eerste mama: de eerste keer dat we met haar gingen eten, het mooie advies gekregen om zeer veel verschillende soorten water te drinken!Dat is voor alles goed zegt ze!
Bij de volgende ontmoeting zegt ze zeer verontwaardigd, zie maar dat jullie de volgende keer een sjaal aandoen, jullie gaan ziek worden, zo van warm naar koud en het constant veranderende weer in Ankara!Daar kan je allemaal ziek van worden! Morgen kopen we hier op het marktje echte valse nagemaakte orginele Nike-sjaals en wikkelen ons daar volledig mee in!Then it would be good!

Ilke is de tweede mama: We mogen geen fastfood eten want het is echt wel slecht om dat te eten, we moeten echt Turks eten!Ze heeft mij een ganse lijst restaurantjes opgeschreven waar we kunnen eten, ik was ze echt dankbaar want ik was me eigenlijk al aan het afvragen hoe een gestoofde groente ook weer smaakt! Wij vanavond met volle moed op pad gegaan, wat geslalomd tussen de auto's en tot op Kizilay gegaan. Haar instructies gevolgd maar geen enkel van de restaurantjes gevonden, wel 1'tje maar dat was self-service.... Dan maar ergens anders gaan eten!Wouter zijn soort pizza met kaas komt denk ik zijn oren al uit, ik probeer altijd iets nieuw maar het blijft altijd toch precies hetzelfde eten zijn! Verder heeft Ilke mij ook de ganse techniek uitgelegd hoe portefeuilles gepikt worden!Zéér gedetailleerd, misschien net iets té gedetailleerd ;) !

Maar, maar.... we mogen echt niet klagen, want eigenlijk zorgen ze toch echt wel enorm goed voor ons hoor!Ik zou ze al niet meer kunnen missen! /p