'Fast-food' op z'n Turks

Gisteren hebben we nogmaals een poging gedaan om eens een echt goed restaurant te vinden, hier vlakbij was er nog iets wat er wel deftig uitzag en we nog niet hadden geprobeerd.
Het restaurant binnengetreden, bleken we zo goed als alleen te zijn. Nog maar neergezeten, kregen we onmiddellijk de kaart.
Onze woordenboekjes bovengehaald om op ons gemak een keuze te kunnen maken. Dat was buiten de 'garson' gerekend, want die had er al een tolk Turks-'Engels' bij gehaald die alles wou vertalen voor ons. Lap, daar ging het rustig kiezen...
Ik vermeldde even dat ik vegetariër was en vroeg wat de vegetarische gerechten waren op de menu. 'I can prepare something for you, a mix. Is it ok? Do you eat chicken?' (Vegetariër, had ik gezegd..., blijkbaar vind je ze dus ook in Turkije, mensen die kip niet tot het dierenrijk rekenen...) Dan maar vermeld dat ik geen fish, chicken en meat eet. Even verbazing op het gezicht van de 'garson', tenslotte kreeg ik de suggestie: You can eat 'Pide kaşarli'. (Van waar kennen we dat nu weer...) Voor Valerie hadden ze ook al en idee: 'I prefer you to take Yugurtlu Beyti, you will like it.'
Uiteindelijk allemaal onze keuze gemaakt, na een 10 tal minuutjes kregen we al ons eten. Pieter was nog maar net klaar met eten en zoef... z'n bord was al weg, bij Valerie net hetzelfde. Leen en ik waren nog bezig en ze vroegen al of we nog thee of koffie wilden. Voorzienige mensen dachten we eerst... tot ze de koffie al kwamen brengen terwijl Leen en ik nog bezig waren met eten. Fast-food op z'n Turks dus...
Als je het hier aan de locals vertelt, moeten ze toch ook wel eens de wenkbrauwen fronsen. /w

Dark E & Dj Coone next friday at Sihhiye, Ankara

Na enige tijd zoeken is het mij dan toch uiteindelijk gelukt!Ik heb de eerste aanwijzingen van een heuse jumpcultuur gevonden hier in Ankara! Wouter en ik zijn al zwaar aan het oefenen om nog verfijnder te kunnen jumpen!Het wordt hier een echte hype! Zie hieronder al een foto waar de eerste aanwijzingen zichtbaar zijn ( excuses voor de mindere kwaliteit, maar u kent de reden onderhand wel al...)


Voor zij die niet op de hoogte zijn van dit fenomeen een korte introductie aan de hand van wat beeldmateriaal!
Een oude man die iets gehoord heeft!



Stap voor stap hoe je een echte " Jumper" wordt!



Tot slot, onze goede vriend Xavier die " zwaar aan het gaaaan is"!!!!


Veel oefenplezier toegewenst! /p

Belchicas

Nooit gedacht dat we ooit nog eens zouden worden gedwongen om iets te posten op onze blog. Maar het is zover... Er zijn hier nog twee Gentse studenten gearriveerd, Leen en Valerie van Ugent. Ze zijn hier ondertussen eigenlijk al een 10-dal dagen en hadden nog geen vermelding gekregen op deze webstek, een schande volgens hen! (Volgens ons ook, hoor...).
Ze vallen echt goed mee, echt waar... Ze proberen zelfs al onze 'vrije tijd' in te vullen, gisteren kwam Valerie af met een heus plan wat we dit weekend konden doen. Het plan is (we hebben maar onmiddellijk volmondig ja geknikt, wat konden we anders doen?) dat we naar een 'SPA' gaan (een soort van warmwaterbron, zo zijn er hier een aantal in een straal van 100km rond Ankara) en vervolgens gaan we eindelijk eens een Hamam uitproberen.
Ook voor één de van de volgende weekends is er al een plan, een trip naar Capadocia. Valerie ontdekte dat je daar ballonvluchten kan doen bij zonsopgang, het zou er voor bekend staan. Nooit gedacht dat ik ooit nog zoiets zou doen, mijn hoogtevrees heeft daar niet veel zin. Maar ik denk dat we het er toch gaan op wagen...

Voor degene die ook de verhalen willen horen, die Pieter stelselmatig censureert, check de blog van Valerie en Leen. /w

Let' s drink a delicious soup!

Na tien kleerkarsten en een metaaldetector gepasseerd te zijn, zijn we gewoon maar een pintje gaan drinken in café " The Pub". Een hippe keet die bekend is als goed zijnde( links stonden er een paar rijen dartstafels....).We werden vergezeld door de twee bloedmooie, jonge blonde deernen. Zij hadden met hun versiertalenten een echte " Superman-Turk" aan hun spreekwoordelijke haak geslaan. Een vriendelijke jonge mansmens, Emre genaamd!Na een gewoon avondje babbelen, heeft Emre ons op vrijwillige basis meegesleurd naar een traditioneel iets. Zijn zinnetje was: " I know a place where they serve a good traditional soup, you want to taste it?" Ok wij maar meegegaan! In een etablissement terechtgekomen dat tot de nok gevuld was met mensen die "soup" aan het " drinken" waren. Dan maar zo een " soup" besteld " Iskembe". We voelden het allemaal al een beetje aan onze "rekker " dat er iets niet pluis was.

Ahaa, daar was de soep. Het was: een melkachtig-uitziende vloeistof, met een oranje schijn, met vetogen op en als je er eens goed in roerde, bedwelmde een geurtje om 'u' tegen te zeggen ons. niet vergeten te vermelden dat er piepkleine brokjes vlees in rondzwemden. Uit beleefdheid toch alles opgegeten en nog wat extra knoflook, citroen en azijn bijgedaan om de walgelijke smaak nog viezer te maken. Het bodempje met brokjes vlees heb ik tegen mijn gewoonte, de ballekes tot het laatste houden, laten staan.
Op dat moment vertelde Emre ons dat het een soort penssoep is, de maag van een schaap!!!

Mja, nog een beetje kauwend op een stukje vlees de taxi, die op het einde van de rit danig naar look rook, richting guesthouse genomen. Geef mij dan maar eerder een Royco-soepje met gedroogde vleesballekes in! /p

Pieter Ekin Engin Salar Sahit Roels

Graag had ik jullie toch op de hoogte gehouden van een zeer markant feit.

De integratie in de Turkse cultuur verloopt zeer vlot, soms een beetje te vlot denk ik.
Wouter met zijn blonde lokken en blauwe ogen wordt hier constant aanzien als de buitenlander. Als hij zegt:" I'm from Belgium", gelooft iedereen hem. Bij mij ligt dit net iets anders.
Enkele voorbeelden.

- Op straat word ik steevast aangesproken om de weg te vragen, Wouter nooit. Wanneer ik het zinnetje, " I don't speak Turkish" zeg kijken ze me zeer verbaasd aan denken ongetwijfeld: " Gij zijt geen Turk ofwa?"
- Op de introductiedag stelt Wouter zich voor, bijgestaan door een tekening met frieten op en iedereen aanziet hem als Belg. Ik stel mij voor, bijgestaan door een tekening met bier op en ze geloven niet dat ik een Belg ben, heb jij geen Turkse roots?
- Op diezelfde introductiedag bij de les Turkse taal, opnieuw een voorstelling en opnieuw wordt gezegd, maar je bent net een Turk.

Het is toch wat gek maar het siert mij wel, het getuigt namelijk van een perfecte integratie en assimilatie met de Turkse bevolking! /p

holiday!!!

Pieter, er moet me toch iets van het hart: uw 'vacation' zoals jij het gebruikt bestaat niet. NIET, capice? Vacation wordt alleen maar gebruikt om de vakanties aan te duiden op de universiteit (of rechtbank). En ik dacht niet dat wij nu vakantie hadden (Hoewel?). Wat dat wel klopt is dat we op HOLIDAY zijn geweest naar Istanbul. En knoop het nu in uw oren é!
Wat dat Pieter nog niet echt vermeld had was dat ik daar mijn beste maaltijd heb voorgeschoteld gekregen sinds we hier in Turkije zijn. Een waar vegetarisch paradijs was het daar!

Deze week is het zowat introductieweek, af en toe zijn er sessies die we kunnen volgen. Ondere andere al een Turkse les gehad, waar we meer dan een uur zijn blijven stil staan bij het Turkse alfabet (beetje teveel van het goede, als je't mij vraagt) in een lokaal waar het 27° was (pffff). Gisteren was er ook een sessie omtrent 'turkish foreign policy' in Beytepe, daar aangekomen na busrit van 40 min bleek dat het was gecancelled (gdvrdmm).

Woensdagavond werden we door Bahar meegevraagd naar een concert van het sa.ne.na trio, een percussietrio vertelde Bahar ons. Het bleek vrij experimentele muziek te zijn met soms vreemde rythmewendingen, niet alles was even goed maar er zaten echt wel goede stukken bij. Op de site werd gerefereerd naar Lou Reed en John Cage, dus we hadden het eigenlijk wel kunnen weten :-) . In elk geval alweer een tof avondje waar we ook nog eens een goede koffiebar hebben leren kennen, waar ze, moet ongeveer de eerste keer zijn, geen oploskoffie schenken maar je zelfs kan kiezen tussen koffie uit verschillende landen. /w

Our "vacation" in Istanbul

Een reisverslag:

Donderdagnacht de bus naar Istanbul genomen in een "busluchthaven"!Er waren maar liefst 190 perrons waar bussen aankwamen of vertrokken, nooit gezien!De bus was enorm comfortabel, lederen zetels, voor iedereen apart een koptelefoon zodat je kon kiezen naar welke muziek je kon luisteren. (s)Mooi!Rond zeven uur uiteindelijk aangekomen op " Taksimsquare". Onze innerlijke geest versterkt met een portie cafeïne, al een eerste keer Istanbul verkent en naar ons Hostel gegaan.

Om 12 uur hadden met Bahar afgesproken en die had blijkbaar een heel plan uitgestippeld voor een weekendje Istanbul. Dat hadden we totaal niet verwacht, maar des te beter.
Heel kort beschrijf ik wat we gezien hebben want anders zit ik hier nog een tijdje te typen hoor!Vrijdag:
De galatatower met een prachtig zicht over Istanbul, het sale-yildiz paleis met het grootste tapijt ter wereld geweven uit 1 stuk. De moskee aan Ortakoy waar president Bush ooit een toespraak hield. Een prachtige omgeving. Ons verplaatst met de tram, " the red toy" terug naar Taksim en lekker gegeten. De dag afgesloten in de plaatselijke Iersche pub.
De eerste dag was geslaagd!

Dag 2 werd de dag waarop we echt " den toerist" gingen uithangen. Hagia Sophia, blauwe moskee, Basilica Cisternen, Old Bazaar en Topkapi paleis moesten er aan geloven!Wederom maar 1 woord, echt prachtig!Het is allemaal zoveel anders als de Westerse geschiedenis!
's avonds wederom lekker gegeten met een prachtig uitzicht over de bosphorus. De avond was nog jong en Bahar was van plan om naar huis te gaan maar toonde ons nog even waar de goede clubs waren om uit te gaan. Maar helaas , " The Doors" kwamen pas om 23uur in Blackk, Reina, en nog 3 andere. Door de belofte te maken aan Bahar haar mama dat we haar persoonlijke lijfwacht zouden zijn en haar naar huis te brengen kreeg ze permissie om mee te gaan. "Indigo" was "Our place to be". Ja het moet gezegd worden, het was goed!Moe, voldaan en uitkijkend naar zondag naar ons hostel begeven.

Zondag was een beetje de chill dag. Het Dolmabahçe paleis bezocht met zijn luster van 4,5 ton kristal , echt " decadent"( do you want chewing gum:)) kon ons wederom bekoren!The Leanders tower waar stoute meisjes werden opgesloten was de afsluiter van ons weekend!Nog Turkse tapas verslonden, en al wachtend op de bus naar Barcelona-Ossasuna gekeken.
Moe en nog nagenietend maandagochtend om zes uur terug in Ankara aangekomen.

Istanbul gaat ons zeker en vast binnenkort terugzien!Wij hebben ons echt rot geamuseerd, jaren geleden dat het zo leuk was!Wat zitten wij nu in Ankara te doen vragen we ons elke dag af:)!Maar het is echt wel een must om iemand bij je te hebben die Turks kan spreken en die je wat de weg kan wijzen in deze immens grote stad. Duizend maal bedankt Bahar!

To Bahar: Me and Wouter wanna say again thanks ( the last time) for your guiding in Istanbul!I hope you enjoyed the two BELGIAN guys!We certainly did!And as we said before the okidokipianissimoke-movie wil be soon online:)Thanks for everything!We will spread your cellphonenumber in Ghent so everybody can contact you for a guided trip to Istanbul:)!We see u soon! /p

Istanbul, we come back!

Na 3 dagen Istanbul, rondgeleid door 'superguide' Bahar, hebben we zoveel te vertellen, maar nog zo weinig fut. Vanmorgen zijn we om 6.00u aangekomen in Ankara en om 8.30u begon de introductiedag voor de Erasmusstudenten. Wij zijn hier dan wel al 3 weken (al 1/4e gepasseerd, shit!), maar de andere erasmussers zijn dit weekend aangekomen. Ter compensatie een aantal fotootjes. Tot kijk! /w