Gisteren was onze dag precies niet. Het feestje waarover sprake ging niet door, de twee vrienden van Deniz die ook nog gingen meegaan naar de club waren ziek. Dus ik kan u geen sappige verhalen vertellen, over de feestjes in Ankara. Maar ik denk niet dat het onze laatste kans was, dus to be continued...
Gisteren hadden we in de namiddag ook nog afgesproken met Gizem maar ook bij haar kwam er iets tussen. De uitstap werd dan maar naar vannamiddag verplaatst.We zijn met haar naar een historisch deel van Ankara geweest hier niet ver vandaan. Allez ja, volgens haar was het toch een tijdje stappen dus hebben we maar de taksi genomen, uiteindelijk bleek het nog geen 10 minuten wandelen.
Ankara verrast ons nog elke dag, gelukkig maar, we kwamen aan in een zeer pittoresk stukje met allemaal kleine straatjes en oude winkeltjes. Echt heel schoon, met een extreem goed uitzicht over Ankara (zie foto's).
Bevreemdend was wel toen we daar bovenaan stonden, begon er een jongetje van pakweg 9 jaar, die al een tijdje met ons meeliep, plots een ganse rij af te rammelen in het Engels (zonder dat hij er volgens ook maar één woord van verstond) over de uniekheid van de plaats en dergelijke... Pieter was er zowaar van gepakt. Verder staat daar ook de moskee die het startsein geeft voor de andere moskeeën, voor de ezan zijn 'gezang'.
We hebben daar ook het tot nu toe tofste café leren kennen, zeer oud maar gezellig en met uitzicht over de skyline van Ankara. Ook hier werden we weeral getrakteerd, we mogen hier verdorie niks zelf betalen!
Voor volgend weekend ziet het er trouwens ook al goed uit, Gizem nodigde ons uit om mee te gaan met haar familie naar een plaatsje in de bergen op ongeveer 3 uur van Ankara om te gaan skieën of een beetje met sneeuwballen te gooien.
Het wordt hier met de dag beter, where will this end...? /w
No comments:
Post a Comment