'Fast-food' op z'n Turks

Gisteren hebben we nogmaals een poging gedaan om eens een echt goed restaurant te vinden, hier vlakbij was er nog iets wat er wel deftig uitzag en we nog niet hadden geprobeerd.
Het restaurant binnengetreden, bleken we zo goed als alleen te zijn. Nog maar neergezeten, kregen we onmiddellijk de kaart.
Onze woordenboekjes bovengehaald om op ons gemak een keuze te kunnen maken. Dat was buiten de 'garson' gerekend, want die had er al een tolk Turks-'Engels' bij gehaald die alles wou vertalen voor ons. Lap, daar ging het rustig kiezen...
Ik vermeldde even dat ik vegetariër was en vroeg wat de vegetarische gerechten waren op de menu. 'I can prepare something for you, a mix. Is it ok? Do you eat chicken?' (Vegetariër, had ik gezegd..., blijkbaar vind je ze dus ook in Turkije, mensen die kip niet tot het dierenrijk rekenen...) Dan maar vermeld dat ik geen fish, chicken en meat eet. Even verbazing op het gezicht van de 'garson', tenslotte kreeg ik de suggestie: You can eat 'Pide kaşarli'. (Van waar kennen we dat nu weer...) Voor Valerie hadden ze ook al en idee: 'I prefer you to take Yugurtlu Beyti, you will like it.'
Uiteindelijk allemaal onze keuze gemaakt, na een 10 tal minuutjes kregen we al ons eten. Pieter was nog maar net klaar met eten en zoef... z'n bord was al weg, bij Valerie net hetzelfde. Leen en ik waren nog bezig en ze vroegen al of we nog thee of koffie wilden. Voorzienige mensen dachten we eerst... tot ze de koffie al kwamen brengen terwijl Leen en ik nog bezig waren met eten. Fast-food op z'n Turks dus...
Als je het hier aan de locals vertelt, moeten ze toch ook wel eens de wenkbrauwen fronsen. /w